یکی از ایراداتی که امروز به عملکرد جریانات دلبسته ی به جمهوری اسلامی در حوزه های مختلفِ مرتبط با مفاهیم و تئوری های پایه ای انقلاب وارد است بحث نشر سطحی مقولات است . گفتمان غالبِ امروز جمهوری اسلامی موضوع و مورد ساده ای نیست که به راحتی بتوان آن را نادیده گرفت و در میانه ی غفلت ها و ساده اندیشی ها  به جای تثبیت و تعمیق آن ، وجوه مختلف آن را تنها به انبوهه ای از پیام های یکدست و یکسان تبدیل نمود ... امروز به یمن تبیینات و راهبری های رهبر حکیم و فرزانه ی انقلاب و همراهی و همدلی جریانات انقلابی اعم از خواص و عامه ی مردم و پس از گذشت فراز و نشیب های بسیار چنین فضای گفتمان انقلابیِ پیش تازانه ای به دست آمده است که نباید از حفظ و نشر آن با رویکرد های علمی و حکیمانه غفلت نمود .روز و روزگار ما در فضای طرح دوباره ی مفاهیمی از قبیل عدالت، ساده زیستی مسئولین،عزت مندی سیاسی در روابط دیپلماتیک بین المللی ، اخلاص و تقوی سیاسی و مثلاً طرح مفاهیم شناختی ناظر به بصیرت مندی در جامعه می گذرد . برای نمونه مطرح شدن همین کلید واژه ی "بصیرت" از سوی مقام معظم رهبری آنچنان که اهل فن و حتی قشر غالب همراه می دانند، خود آنچنان تاثیری در فرآیند روابط اجتماعی به نمایش گذاشت که به جرأت می توان گفت یکی از راهبرد های اصلی رهبری معظم انقلاب در کنترل و اداره ی فتنه ی سال گذشته از طریق طرح تعابیر و مفاهیم این چنینی بود .ما به عینه پس از طرح مبحث "بصیرت" بود که دیدیم فرضاً تقسیم بندی خواص بصیر و خواص بی بصیرت شکل می گیرد و خود موجبات ایجاد شناخت در جامعه نسبت به عوامل نخبه ی جریان ساز می گردد. خلاصه آنکه فایده ی این گفتمان سازی بر کسی پوشیده نیست.

گفتمانی که شاهدیم در سطوح مختلف جامعه طرح و پذیرفته شده است . گفتمانی غالب که دیگر هم جنس مفاهیمی از قبیل دموکراسی از نوع لیبرالش،حقوق بشر از نوع سکولارش،آزادی از نوع لاقیدی و بی بند و بارش و جامعه ی مدنی از نوع تئوری ها و متد های رفتاری غرب منشانه اش نیست ؛ هر چند که در پرتو غفلت ها و کمبودهای تئوریک امروز هم بجای مطرح شدن مضامین جامعه شناختی و یا حقوقی قرآنی باز هر از چند گاهی مفاهیمی در قالب بندی تعابیر غربی مطرح می شود اما با این حال ما گذار مشخصی از کج روی ها نسبت به مبانی انقلاب در برخی ادوار گذشته به سوی مضامین اصیل و حقیقی انقلاب داشته ایم . در واقع بار دیگر رجوع به انقلاب و انقلابی گری در عملکردها و همچنین در صورت معانی و مفاهیم و نوشته ها و  صحبت ها و خطابه های ما نمود پیدا کرده است.

اکنون آنچه باید مورد توجه بیشتر قرار گیرد اینست که ما در مرحله ی نخستین این جریان سازی قرار داریم. نگرانی بجا و به حقی که مطرح است ادامه ی نشر این گفتمان به نوبه ای ساده اندیشانه و سطحی است.چیزی که به شدت امروز از آن غافلیم آنست که می بایست همچون خود مقام معظم رهبری جریانات فکری ما به بحث تثبیت و تعمیق گفتمان انقلاب بپردازند. اگر هر کسی تنها بخواهد از کلیدواژه های این گفتمان به نفع خود بهره گیرد به زودی این مفاهیم از صورت فعال خود خارج شده و شکل ابزاری به خود می گیرند.و یا اینکه تنها بروز ازدحامی از واژگان های ناکارآمد را به بار خواهیم نشست.وقتی مبحثی مطرح شود بدون پرداخت به مولفه ها و مشخصات شناختی موضوع، آن مطلب به تدریج اصلاً بار خود را از دست داده از سوی جامعه باززده می شود.اصطلاحاً گوش ها دیگر بدهکار آن نخواهند بود زیرا که به کاربرد سخیف آن نزد هر کسی "عادت" نموده اند.فی المثل باز همان موضوع مهم "بصیرت" را امروز هر شخصی و هر روزنامه و هر سایت و هر منبع نشر خبری ولو اینکه خودش سرسوزنی با این مبحث بصیرت سنخیت نداشته باشد مطرح می کند.واین روند گفتمان سوزی را اگر هر چه سریع تر و البته با رویکردی علمی،فکری به حالش نکنیم ما را دچار همان اتفاق خواهد کرد که جریان اصلاحات و گفتمانش را.البته گفتمان انقلابی ابعاد فراتری از قبیل فطری بودن و ریشه داری و پذیرا بودن در جامعه ی دینی را نیز به همراه دارد اما به هر حال این ذخیره های ارزشمند نباید ما را به تساهل در قبال وظایف خود سوق دهد...به مانند استفاده ی از این کلیدواژه ها به تأسی از رهبر معظم انقلاب می بایست در نشانه گذاری و شناخت اطراف قضیه نیز همچون ایشان به بازخوانی این مفاهیم در پرتو تبیینات منابع اصیل دینی خود چون قرآن و نهج البلاغة و صحیفه ی سجادیه و سایر منابع موثق و متقن خود روی بیاوریم... خصوص این روزها که تحولات گسترده ای در پیکره ی جهان اسلام در مواجهه ی ملت ها با حکومت های جائر و فاسدشان در حال وقوع است و در این میانه اظهار عطش و طلبِ ملت های این سرزمین ها از قبیل مصر و تونس و یمن و اردن و سایر کشورها نسبت به مبانی انقلاب جمهوری اسلامی ایران بار این انتقال معنا را بر دوش ما سنگین تر از پیش می نماید.امید آنکه گفتمان سازی ما روندی درخور یابد تا قدمی باشد موثر در ایجاد بلوغ لازمه ی پذیرش جامعه ی مهدوی و تسریع در امر ظهور حضرت صاحب الزمان (عج) ان شاءالله ...